Be my valentine...

Er kan er natuurlijk maar eentje de echte zijn. Tenminste dat denk ik.

Mijn lief kwam notabene zelf op het idee; allemaal blauwe hartjes was ik aan het haken. Daar moest dan een rode tussen.

En precies dat is wat ik deed. Het werd een slingertje boven ons bed.

Het hartje haak je heel eenvoudig met dit patroontje moet het lukken. Ik heb het al heel lang.

Het is een patroontje dat veel op internet te vinden is dus ik weet niet of het echt van iemand is.

Haak vevolgens een lossenketting en neem met een steek de bovenkanten van het hartje mee, laat er wel een paar lossen tussen.

Een beetje op gevoel.

Je kan natuurlijk je eigen kleuren gebruiken. Kleuren hebben alles te maken met gevoel...

Met haakgaren geborduurd kussen

Als je het leuk vindt om te haken weet je hoe vaak je blijft zitten met allemaal kleine restjes. Van die net niks meer mee te doen bolletjes. Die dan half opgerold half afgewikkeld blijven slingeren of verdwijnen naar de afdeling ooit.

Maar als je het leuk vindt om met gekleurde draadjes te werken kun je vast ook wel een beetje borduren? Ik wel. Let wel, ik zei een beetje he?! Ik bedacht dat je met dat haakgaren ook vast wel kunt borduren. Al eerder maakte ik er een vrolijk kussen mee.

Nu het buiten nog winters is zocht ik ijsblauwe restjes om een witte katoenen kussenhoes mee te versieren. Verder heb je nodig een borduurring, evt een water oplosbare stift en een geodriehoek. En natuurlijk een naald met scherpe punt en een oog dat groot genoeg is voor haakgaren.

Het is heel simpel, je werkt vanuit het midden; van onderen steek je in en van bovenaf weer terug in het midden. De zo ontstane lus zet je vast met een klein steekje. Ik maakte van te voren met de wateroplosbare stift rondjes waarop ik met de geodriehoek zes punten gelijkmatig uitzette, zodat er mooie gelijkmatige bloemen ontstaan.

 Hier kun je goed zien hoe dat er uit ziet,

Je hebt voor een bloemetje aan een meter garen genoeg. Ik gebruikte een dop van een drinkpak als rondje.

 De stift verwijder je met een schoon doekje in wat water gedrenkt. Kussen in de hoes.

 Klaar! Dat is leuke restverwerking! Het lijken wel ijsbloemen.

Korenbloem (Centaurea cyanus)

Oh prachtige blauwe bloem!

Blauwe bloem op de rode lijst. Onkruidbestrijding en kunstmest jagen de korenbloemen weg.

Verschraling van de grond zorgt voor meer bloemen vinden de koeien niet alleen lekker, ook de vlinders en de bijen fladderen en zoemen er wel bij!

Blauw als de lucht

Koel blauw

Blauw licht

Olielichtje.

Ergens had ik gezien hoe je zelf een lichtje kunt maken. Hoe moest het ook al weer.

Ik haakte wat leuks om een glazen pot. Deed er wat water in. En slaolie. Met ijzerdraad om de rand vast gezet en een stukje in de pot maakte ik een houdertje voor een touwtje. In het spiraalvormpje deed ik een stukje katoen (keukentouw).

Een paar druppels lavendelolie erbij. Aansteken maar! Blauw lichtje en lavendelgeur! Wanneer kunnen we 's avonds buiten zitten?

Dat kopje komt van de Kringloopwinkel natuurlijk.

Het is prachtig met ook aan de binnenkant versiering. En van dun melkglas. Het schijnt zo mooie door. We drinken er licht uit!

In het donker natuurlijk het allermooist. En nu kunnen we 's avonds buiten zitten!

Fijne zondag!

Pasa un bon wikent

***

Blue Monday turned to be white!

Blue monday, bedacht door de Britse psycholoog B. Arnall (bron Wikipedia).

Een sombere dag want kerst is al weer zo lang geleden, de goede voornemens vergeten en/of mislukt, het is grauw en grijs, die kilo's moeten er nog af (maar het gloednieuwe net afgesloten sportschoolabonnement lijkt meer op een sponsoring), vakanties zijn ver weg en eigenlijjk lijkt het nieuwe jaar gewoon verdacht veel op het vorige jaar.

Zoiets.

Niet dat ik me er in vinden kan. Ik houd van blauw. Maar ook van wit, vooral van sneeuwwit! Vanmorgen heerlijk door verse sneeuw, alleen met onze hond hard gelopen. Prachtig. En het is een fijne dag om met warme kussens en dekens op de bank weg te kruipen.

...of om naar de sauna te gaan en dat gaan wij vanavond doen!

Fijne blue white Monday allemaal!

Oogsttijd

Buiten op tafel straalt de vaas met knalblauwe korenbloemen. Tussen het koren uit geplukt voor de oogst, wellicht?!

De zon straalt al minder sterk. Maar haar laatste stralen doen hard hun best om de tomaten nog wat roder te laten kleuren.
De appels in onze tuin beginnen wel al aardig te rijpen. Binnenkort kunnen we oogsten!






Over oogst gesproken. We waren gisteren op een oogstfeest op een landgoed met kasteel bij ons in de buurt.

Dat was heel leuk. Grappig theater, veel kraampjes. Maar de kinderen letten toch vooral op de kleine zaken

Kikkers in het drassige grasland.

 En ooh kijk de pompoenen zijn al bijna rijp!

De koeien binnen werden van vers hooi voorzien.

En dan ben je moe (let op de omslagdoek die het als deken ook erg goed doet!).

It's supposed to be blue monday..

Lekker koud vandaag! En zonneschijn. Heerlijk vind ik het.
Dit weekend mijn eerste popje voor het Poekie-project gemaakt. Een mooi initiatief. Misschien dat ik voor ons eigen goede doel in de shop ook wel wat popjes kan verkopen...

Clarabel heeft een neutrale uitdrukking een kind is ook niet de hele dag vrolijk en ze kan alles zijn wat je maar wilt, maar vooral wil ze een vriendje!

Sam heeft haar Clarabel gedoopt. Het volgende popje dat ik zal maken is door Rozemarijn ontworpen! (wordt vervolgd)

En door dat Poekie-project, ineens moest ik weer denken aan het ziekenhuis. Aan Robin, zo klein, zo weerloos en kwetsbaar. Te zwak om te huilen maar het geluid wat ze maakte sneed dwars door mijn ziel.

Haar wolletje wat opgeschort, mijn shirt om hoog geschoven. onze blote lijven tegen elkaar.
Uren, echt uren op een tuinstoel, daar in het ziekenhuis in onze kamer die vijf weken lang ons huisje is. Haar kleine lijfje, gezekerd met talloze slangen en buisjes aan allerlei apparaten, zakjes en computers. Het geluid van die pomp, de ruggemergpomp. Nu nog, raakt ze soms in paniek, als een fietsband wordt opgepompt of van een stofzuiger.

Met opa en ezel en zowaar; weer dat ondeugende bekkie

Zo zitten we uren, vele uren achter elkaar. Ik ben in de overtuiging, de volle overtuiging dat mijn lichaamswarmte, mijn gedachte aan kracht haar, kleine Robin helpt, sterk maakt om dit te kunnen overleven. Uren en uren met mijn kind, huid tegen huid.... Begeleid door piepjes en bliepjes het zuchten en tikken van die pomp. Ik realiseer me nu, nadat ik bedacht om, ondanks ons eigen goede doel project, voor Poekie iets te maken, dat dit alles, al weer, zo'n twee jaar is geleden. 10 januari twee jaar geleden werd ze met spoed opgenomen en de volgende dag geopeerd.

En nu...

Robin, een kerngezonde en stevige peuterr, ze is al bijna drie jaar oud! Wat een prachtkind.

Ook voor mij net als de moeder van het Poekieproject bracht de ziekenhuisperiode iets moois. Ik besloot dat ik weer wat met mijn drang om creatief bezig te zijn moest gaan doen. En besloot om onze gynaecoloog en zijn onderzoeksteam te gaan steunen.

Blauw vind ik een heel mooie kleur! En vandaag is een mooie dag!


P.S. Eerder schreef ik een bericht met de kop Blue Monday als ode aan de kleur blauw. Vandaag schijnt het Blue Monday te zijn volgens de krant als in: supposed to be the saddest and most depressing day of the year... Not!

Goed gevoel

 

Dit weekend ook de sjaal voor een lieve vriendin afgemaakt. De biologische wol is heerlijk zacht en warm. En ecologisch geverfd. Dubbel goed gevoel! Ook heerlijk om mee te haken. Erg mooi materiaal.

Een warm cadeau voor gure dagen. Binnen komt in fases de kerstversiering op gang. Ook word er hard gewerkt aan het afscheidscadeau voor Rozemarijn haar juffie want we hebben ook nog een afscheid voor de kerstvakantie omdat ze in januari naar de eerste klas gaat! Grote meid!
Zo dan doen we gewoon elke dag wat. De ster hangt in elk geval dan weten de herders straks waar ze heen moeten.

Maar dan die kerststal... Wat moeten we daarmee dit jaar. Een mooie kerstgroep ontbreekt eigenlijk. De kleine houten brunaset was geen lang leven beschoren. Het was ook niet van echt hout en dat kan gesabbel niet goed verdragen. Nu ze de sabbelfase een  moment van uitzondering daar gelaten wel gehad hebben kunnen we het er wel op wagen. Het blijft natuurlijk enorm leuk om met Jozef, Maria en alle vriendjes en vriendinnetjes uit de stal te spelen. Het kerstverhaal wordt bijna dagelijks uitgespeeld. Goed we willen gewoon zo'n mooie Ostheimer set. Mmmmmaar dat is ook heel kostbaar. Het gaat wel een heel leven mee!

En dat is natuurlijk ook  meer dan mooi meegenomen!
En ook verantwoord. Dubbel goed gevoel. Dusss...

Blue Monday

Een schitterende dag. De zon straalt en de hemel, blauw. Zo mooi blauw. Ik houd zo veel van die blauwe kleur. Lang woonde ik ergens waar de lucht heel vaak zo blauw was, en ook de zee. Het was er altijd warm.

Met dit lichte blauw haakte ik dit weekend nog maar eens een zpagettikussen. Zo mooi blauw. En de tweede toon die in de donkerder gedeelten ontstaat, zo diep.
We beschilderden ook onze slaapkamermuren met deze kleur, heel mat. En ook de kast nam ik onder handen.

Op bed een sprei in dat tot de verbeelding sprekende blauw. Het is ook de kleur van het ochtendgloren. Stille, vroege ochtenden. De belofte van een prachtige dag ligt in het verschiet.

 

Een dierbare vriendin gaf mij voor mijn veertigste verjaardag een armbandje van blauwe calcedoon. Omdat ze altijd al vond dat die blauwe kleur van lucht, zon en zee bij me past.

Deze blauwe kleur in een schilderij gebruikt schept de sfeer van een warme zonnige dag. Van deze oorbel had ik er ooit twee. De ander is verdwenen in een zoute, blauwe zee.

De blauwe calcedoonhanger had ik om na de bevalling van Robin. En in de vijf weken die ik tien maanden later met haar in het ziekenhuis doorbracht had ik deze dag en nacht om. De blauwe kleur is voor mij ook de kleur van hoop en vertrouwen.

Nu ga ik eindelijk dan eens iets voor mijzelf haken. Een mooie blauwe sjaal van wol en alpaca. De warme wol dat mooie blauw, fijn om aan te werken nog fijner om me straks in te hullen.