Give away!

Een klein buideltasje voor om je nek. Voor de dierbare kleine dingen, die misschien geen dingen zijn.
Kleine edelstenen kunnen er ook in. Een steen die bij je past of een steen die je toevallig krijgt of vindt. Maar toevallig kan denk ik niet, want een steen heeft altijd wat voor je te betekenen.

De patroontjes van deze schattenbuidelkettinkjes komen in mijn boek. Er horen natuurlijk rokjes bij, het garen komt van Weldraad in Amsterdam. Ze zijn gehaakt van fairtrade, biologische katoen. Verantwoord geplukt en geverfd. Hoe goed wil jij je schat bewaren?

Drie geef ik er weg! Three to give away

Inclusief een klein edelsteentje! Dat is een verrassing. Daar houd ik wel van!
Laat een berichtje achter als je wel zo'n klein tasje met schat wilt ontvangen. Om zelf te houden of om weg te geven!

foto Reidunn van Riessen

Ik ben benieuwd wat je er mee gaat doen. Misschien een kus er in voor onder je kussen?

Kookblog!

Dit is dus mijn receptenschrift (ik heb er niet zelf van gegeten, dat heeft de hond gedaan toen ze jong was)

Tijd om hier orde op zaken te stellen. Vond ik al een tijdje.

Onze jongste dochter was doorslaggevend.

Ik stond het avondeten te maken in de keuken.

Zij was bezig achter haar houten fornuis.

Maar niet zomaar bezig. Nee, ze was aan het werk.

'Leuk, Robin' zei ik.' Nu zijn we allebei aan het koken.'

Maar dat zag ik verkeerd zo maakte zij mij pijnlijk fijntjes duidelijk:

'Kijk mama, ik ben kok maar jij kookt gewoon.'

En zo is het!

Ik-ook gewoon

Dit blog gaat over hoe ik gewoon kook en jij kunt hier gewoon
je inspiratie uit halen.
 Ik heb me voorgenomen om op dit blog recepten te plaatsen.
Getekend en geschreven. Zonder foto's. Het begin is er!

http://ikookgewoon.blogspot.nl

All natural

Hier houd ik nou van.

Van zelf haken natuurlijk.

Van kaarsen en zacht lichtschijnsel.  

Maar vooral van verantwoorde katoen!

Duurzaam geproduceerd en ecologisch geverfd.

Heel logisch natuurlijk....

Caspar, Melchior en Balthasar waaien voort

De drie koningen zijn onderweg. Hopelijk zijn ze goed gekleed anders waait het goud weg wordt de mirre nat en natte wierook wil ook niet branden. Denk ik.
Ongelooflijk wat een regen en wind. Wel heel knus. Het wil niet echt winteren dat geeft me nog een beetje extra tijd om de sjaal voor manlief af te haken. Zachte ecologisch geverfde, biologische wol.

En volgens de Enkhuizer almanak krijgen we half februari toch nog ijs en koude. Dan komt manlief net weer terug van het vrijwilligerswerk op een eiland ver weg waar het heel warm is. Dan komt zo'n fijne sjaal weer goed uit. Het vertrek leek al die tijd nog zo ver weg, volgend jaar pas. Maar volgend jaar is ineens dit jaar geworden en over ruim twee weken vertrekt hij met een stel collega's om ook weer ruim twee weken allemaal kinderen te helpen...

Ondertussen blaast de wind het oude jaar de laan uit en kunnen we fris aan 2012 beginnen.

Het is nog vakantie en ik vrees dat het schaatsbaantje in het dorp er wat verlaten bij zal liggen. Maar onze kinderen hebben het goed, niets te klagen.

Hier worden hutten gebouwd, binnen, dat dan weer wel. En we luisteren naar de striemende regen tegen de ramen. Knus vind ik dat. Ik vind het niet erg. Ik zoek en vind tijd om te doen wat ik leuk vind. Het is ook de tijd van het jaar die ons tot inkeer doet komen. We keren naar binnen, zoeken geborgenheid en samen zijn in een vertrouwde omgeving.

Gisteren was dat nog met elkaar in het bos, genietend van wat verdwaalde zonnestralen. Vandaag is dat binnen de muren van ons huis.
Terwijl de wind blijft blazen, loeien.
De bomen bijna plat liggen maar alleen die niet kunnen buigen zullen breken.
En het huis schudt en kraakt.
Maar dat staat er al bijna honderd jaar ( Nostalgie) en heeft vast vele stormen getrotseerd. Het heeft veerkracht!

Goed gevoel

 

Dit weekend ook de sjaal voor een lieve vriendin afgemaakt. De biologische wol is heerlijk zacht en warm. En ecologisch geverfd. Dubbel goed gevoel! Ook heerlijk om mee te haken. Erg mooi materiaal.

Een warm cadeau voor gure dagen. Binnen komt in fases de kerstversiering op gang. Ook word er hard gewerkt aan het afscheidscadeau voor Rozemarijn haar juffie want we hebben ook nog een afscheid voor de kerstvakantie omdat ze in januari naar de eerste klas gaat! Grote meid!
Zo dan doen we gewoon elke dag wat. De ster hangt in elk geval dan weten de herders straks waar ze heen moeten.

Maar dan die kerststal... Wat moeten we daarmee dit jaar. Een mooie kerstgroep ontbreekt eigenlijk. De kleine houten brunaset was geen lang leven beschoren. Het was ook niet van echt hout en dat kan gesabbel niet goed verdragen. Nu ze de sabbelfase een  moment van uitzondering daar gelaten wel gehad hebben kunnen we het er wel op wagen. Het blijft natuurlijk enorm leuk om met Jozef, Maria en alle vriendjes en vriendinnetjes uit de stal te spelen. Het kerstverhaal wordt bijna dagelijks uitgespeeld. Goed we willen gewoon zo'n mooie Ostheimer set. Mmmmmaar dat is ook heel kostbaar. Het gaat wel een heel leven mee!

En dat is natuurlijk ook  meer dan mooi meegenomen!
En ook verantwoord. Dubbel goed gevoel. Dusss...