Mutsje voor Oli-nul

Er is een babietje geboren. Een schattig kaartje kwam met de post.
Het kleine mannetje heet Olivier.

Maar eigenlijk mama, zeggen de kinderen; moet hij helemaal nog geen Olivier heten hoor. Het is een baby en als je net geboren bent dan ben je nul en geen vier.

Dat klopt wel.
Dan moet je dus Olinul heten.
Nou Olinul welkom op deze wereld. Voor jou kleine lieve hoofdje haakte ik een warm wollen mutsje.

En dat je maar heel gelukkig Olihonderd mag worden!

Met Timmerman als achternaam had ik genoeg inspiratie voor een leuke stempel erbij!

Veel geluk lieve E en B met jullie zoon.

Alles begint met een wens II

Twee babietjes geboren. Ze weten niets van elkaar en hebben niet met elkaar te maken. De enige bindende factor ben ik.
En dat ze in den beginne enkel een wens waren...
De ene baby is een jongen. Een broertje van twee jongetjes uit Robin haar peuterklas.
En wel 10 weken te vroeg geboren.
Heel spannend. We hopen dat dit lieve kindje in de couveuse zijn kracht vindt om het zelf te gaan doen op deze wereld.

Ik haakte een koningsmutsje voor hem  met een pluim!

De andere baby is een achternichtje. Niet al te groot geloof ik maar wel stevig! 
We sturen haar vandaag een gehaakt zomermutsje.

Welkom lieve kindjes!

WILP #4 & toch iets afgemaakt

Op mijn schouder'blessure' kreeg ik lieve reacties. Annelies vroeg of ik al ergonomisch haakte en of ik wel eens iemand mee had laten kijken.
Onwillekeurig schoot ik in de lach.
Ik zag mezelf zitten met een haakwerkje in de mij zo vertrouwde kleermakerzit.
Tegenover mij een kaarsrechte mevrouw op een keukenstoel met een blocnote op haar gesloten knieen. De voeten keurig naast elkaar geplant.
Ze kijkt me streng aan over de rand van haar brillenglazen en schrijft driftig op haar papier.
Dan komt de evaluatie.
Ze wil de roze bloem die ik voor haar gehaakt heb niet hebben.
Omdat ze niet van roze houdt.
Ik ook niet trouwens.
En ook niet van zoet en zacht.
Ik wil niet die strenge mevrouw zijn die hard is voor zichzelf.
Juist roze is wat ik nu nodig heb, meer zachtheid en lief zijn voor mezelf.
Het rokje waar ik voor mezelf aan begonnen was wil ik graag afmaken. Maar wil ik kunnen blijven doen wat ik graag doe dan moet ik dat nu even niet doen!
Loslaten en dat dan weer omarmen.

Toch iets afgemaakt. Ik hoefde alleen nog maar af te hechten echt! En het buurjongetje, Sam zijn beste vriendje wilde zo graag ook een muts net als Sam.

Sam poseert alleen liever met zijn eigen vertrouwde beanie!
 Waarvan akte...

Weg met de wol!

Wat een productie draaide ik deze winter. Een mand vol mutsen en sjaals van warme wol.

Lekkker warm.
Heerlijk!
Veel nodig gehad ook.
Maar nu willen we dat niet meer.
Het weer gaat vast zachter worden.
En deze volle mand in een doos naar zolder.

Ik voel me zelf een beetje alsof ik onderin die mand met wol lig. Wollig.

Maar buiten gaat het vast warmer worden. Weg met die wol.

En mama kijk!!!

Activiteit in de moestuin. Er komen allemaal groene blaadjes boven de aarde uit!

Alles begint met een wens

een kindje geboren
dat begon ook als wens!

Ik vind het altijd weer bijzonder en dus haakte ik voor de baby en zijn zusje een mutsje. Met die mooie kaart erbij. Omdat het wat lijkt op de Japanse bloesem van het geboortekaartje en vanwege die wens natuurlijk

Het is goed om wensen te hebben.

En te weten dat iets begint met een wens geeft me het gevoel dat het mogelijk is...

En een groot gevoel van dankbaarheid als de wens is uitgekomen.

Rozemarijn wenste dat ze van de neten en luizen af was. Dat snap ik! Nu de wens is uitgekomen mag ze weer een mutsje op en haakte ik een nieuwe in haar nieuwe lievelingskleur: Lila.



djòdjò esaki sunny día

Dag Sinterklaasje

Door de striemende hagel vaart de stoomboot

met stille trom weer af naar het fraaie Spanje.

Dank u wel weer Sint en tot volgend jaar!

Ondertussen heb ik mijn sjaal af! Wat ben ik daar blij mee! Zooo blij echt. De wol is super warm. Met Alpaca. Ook Sam vindt dat heel fijn. Een prettige warme omhulling. Zaaalig...

En een goeie afzakmuts erbij. Komt dat even goed uit want ik vind het nu toch echt wel koud worden hoor! Ook als plaid op de bank. Lekker warm.

En dan is het nu tijd om kerstversiersels te gaan maken. Deze vind ik zelf erg mooi geworden. De goudgele viscose glanst prachtig. Misschien voor in de boom?

kind ziek

Me voorgenomen om aan de pop voor Sam te werken, alle was op te vouwen, nieuwe te wassen en die ook weg te werken. Ook wilde ik een beetje aan het vijfde-van-de-twaalfde-cadeautje voor Robin gaan werken. Klinkt allemaal als werken is het niet allemaal. Maar...

Rozemarijn heeft oorpijn. Dat rijmt, is niet fijn (...) Ze klaagde vorige week al over luid gerommel en gepiep in haar oor. "Hoor je dat mama?"

Ze bleef dus thuis vanmorgen. Even bij de dokter geweest, spray voor de neus. Gelukkig nog niet ontstoken.

Dusss

Eindelijk naaide ik dat randje wat ik voor haar spijkerrokje haakte vast. En eindelijk stikte ik een fleecelapje tegen de binnenkant van de vreselijk leuke beanie die ik voor haar haakte en die zo vreselijk kriebelde. Wat knieen van Sam gerepareerd (van zijn spijkerbroeken dan) en de was staat nog op tafel (wel voor het grootste gedeelte opgevouwen) en er zit er nog 1 in de machine. Oh wat ben ik die wasmachine dankbaar dat ik dat niet zelf hoef te doen!
Sam speelt bij een vriendje en nu ga ik met Robin Rozemarijn naar bokfluiten brengen. Vind ze leuk.

It's Magic

Gisteren een nieuwe kristallen hanger gekocht, een ster. Voor in de serre waar de lage zon in deze dagen zo mooi binnen schijnt. In de voorkamer hebben we al een kristallen hartje hangen en de kinderen vinden het zo magisch als de zon er door heen schijnt en er overal in de kamer regenboogvlekjes verschijnen. Die gaan dansen als je de hanger een zacht tikje geeft.

Nu hebben we ook in de serre dansende regenboogvlekjes als de zon schijnt. En die zon laat zich best nog wel eens zien tussen de wolken door.
Maar de tijd van weer naar binnen keren en lichtjes aansteken is wel aangebroken. Sinterklaas wandelt ook heel langzaam mijn hoofd binnen. Alle cadeaus die de goede sint op school aan de kinderen zal geven komen tenslotte onder de handen van al die hardwerkende ouders zelf vandaan! Soms is het jammer dat je niet kan zeggen: Dat heb ik gemaakt, hoor! Niet die slome knutselpiet!. Maar ja. Het gaat om het maken van het cadeau en om natuurlijk dankbaarheid voor iets zelf gemaakts!
We gaan weer aan de slag, voor de peuters gaan we een vilten kroontje maken en voor de kleuters beginnen we volgende week. Zaag meenemen?!
En ik ben weer aan een zonnekindpop begonnen. Na Robin en Rozemarijn kan Sam natuurlijk niet achterblijven. Ik ga mijn eerste jongetjespop maken!

 Deze beregoeie muts blijft in de familie! De kinderen zijn er te blij mee! Gehaakt van teddygaren (Lastig zeg!)

Maar wat een genoegen om met dit garen te haken (Phildar Terre Neuve). Terwijl de zachte wol door je vingers glijdt verschijnen de prachtigste kleuren voor je ogen. En wat een zacht mutjse is dit geworden, wat jammer dat ik zelf geen baby meer heb....

New! In the shop

Eindelijk krijgen dan de wintermutsen een plaatsje in de shop. Wat zijn er veel mooie wollige wollen om mee mutsen te haken. Ideaal werkje om voor de open haard te doen, sloffen aan beker thee erbij. Of gewoon nu even, Robin slaapt en straks komt de dubbele wervelwind weer binnen!

Rozemarijn past elke muts!

Vrolijke muts!

Lieve Lieve met lieve muts.

Blije Sam

E Strea Chikitu Shop

Het zou mooi zijn als ik er ook anderen net zo blij mee kan maken al Sam en net zo blij als ik er van word om ze te haken! Natuurlijk gaat ook hiervan 10% van de opbrengst naar ons goede doel het non-profit prenatal research team van het UMC St Radboud.

stapelgoed dussss

Daar komen de beanies!

Nu heb ik het geloof ik gevonden het patroon wat voor mij het beste werkt. De beanies kruipen onder mijn handen vandaan. Nog wat versieren voor de meisjes met een blom of pompon! En laat de wind maar waaien. Maar eigenlijk moet ik nu wat meer tijd in de keuken door gaan brengen, kan ik vast gaan voorbereiden voor ons feestje zaterdag. Koken is ook leuk! Ik kook ook graag. Het werkt voor mij ook wel ontspannend als de kinderen een beetje meewerken tenminste en ik niet om de haverklap mijn handen hoef te wassen om billen af te vegen, speldjes goed te doen, kluwens armen en benen te ontwarren, ritsen dicht of open te doen, speelgoed in elkaar te zetten, knutselspullen te pakken of op te ruimen of te voorkomen dat die vrolijk geknipte papiertjes eindigen als nieuw behang en alle ramen met zand en water gewassen worden.

Leuk om met geurtjes en smaakjes te werken, net zo leuk als met kleurtjes en draadjes.

Het geeft rust maar een beetje rust heb ik er ook wel voor nodig!