Merry X-Mas and & Happy New Year to you all!

Engelen door het luchtruim zwevend

Vaak bereikte mij al de vraag: Hoe maak je nou zo'n antroposofische engel van wol?
Nu heb ik gisteren in de klas van Sam met twee andere moeders grote hoeveelheden engelen gemaakt. Prachtig en teer.
Voor wie ook zo'n engel wil maken heb ik een tutorial geprobeerd te maken.
Je hebt nodig een beetje lontwol (kamgaren/kamband) en gouddraad. Een schaar om het draad te knippen.

Neem een lange pluk wol en leg in het midden een knoop.

Dubbel slaan bij de knoop de mooie kant van de knoop voor. 

 Bind het hoofdje af met gouddraad. Laat hierbij twee lange uiteinden van de draad hangen.

Neem een nieuwe pluk wol. Wikkel deze 2 of 3 keer om 2 of drie vingers. Dit worden de armpjes.

Bind de handjes af met gouddraad. Knip de uiteinden weg.

Neem weer een nieuwe pluk wol en werk deze wat open. Dit worden de vleugels.

Sla het dubbelgevouwen lijfje tot onder de knoop (het hoofdje) open en leg er de vleugels in en de armpjes op.

 Sla de opengevouwen pluk wol weer terug.

Bind nu met de twee gouddraaduiteinden van het hoofdje het lijfje vast zodat de vleugels en de armpjes op zijn plek blijven.

Laat de lange draden eventueel zitten om je engel aan te laten zweven.

Vorm je engel. 

Et voila!

Krijt niet meer?

Engelkens, door het luchtruim zwevend
Zongen zo blij, zo wonder-zacht

De tekst van de kerstliedjes is voor de kinderen heel natuurlijk. Ze zingen alles met hun heldere kleuterstemmetjes lekker hard mee.

Jozef die vraagt; 'Maria wat zullen wij ma-haken' (haken? maken! wat maken? een kindje!) En dan de herders die volgens Rozemarijn op de fiets komen. (dit jaar overigens niet meer hoor).
Prachtig en ernstig zingt ze: Elke vogel zingt zijn lied, herders waarom zingt gij niet? Laat je fietsen staan, blaas de fluiten aan!...

Daar moet ik echt zo om lachen. Zelf begreep ik als kind dat van dat krijt niet. (ei, stil, suus suus en kreit niet meer. Tja... Maar gewoon lekker meezingen. Zonder de gene die je ergens op weg naar volwassenheid ten deel is gevallen). Hun liederen gloeiend en klaar!

En Sam zingt ernstig over het kind dat is geboren, 'die ons helder weertje bracht' (Nou echt helder is het niet, de ster zal ook lastig te zien zijn.)

Maar vandaag, net op tijd voor de bevalling arriveerden bij ons met de post Jozef, Maria, de os en de ezel, alsook de herders. Die volgens Rozemarijn overigens nog onderweg zijn. En het kindje! (ook nog onderweg!) Dank Brigitte van de Toverboom.eu!

Rozemarijn zingt inmiddels alle teksten feilloos en met prachtige stem mee! Vanaf vandaag is ze dan ook geen kleuter meer! Met tranen in haar ogen en in die van mij nam ze afscheid van haar juffie... Samen met de andere afscheid nemende kleuters boden we het zelfgemaakte geschenk aan. Elk kind maakte een hanger en ik verwerkte dat tot een prachtige mobile voor in de klas.

Nog een roos voor elke juf, oliebollen en gluhwein op het schoolplein en nu.... VAKANTIE!

Donkere dagen voor kerst

Zelfs het kleinste kaarsje
verlicht de diepste duisternis

Dit op een mooi kaartje met een piepklein kaarsje erbij kreeg ik van mijn yogajuf. Hoe een mooie kerstgedachte...

Vorig jaar om deze tijd was de wereld wit van sneeuw. Dat geeft licht. Nu is het eigenlijk de hele dag even donker. Of het nou negen uur 's morgens is of half vijf 's middags. Gewoon het zelfde, alles is grijs, geen contrast. Maar mijn lichtpuntje vandaag was groot! Ik mocht mee met het schoolreisje van Rozemarijn en de andere kleuters die afscheid van hun juffies nemen. Omdat ze na de kersvakantie naar de eerste klas gaan. Dierenpark Amersfoort!

Veel dieren hadden het duidelijk koud en hielden zich warm door dicht tegen elkaar aan te kruipen. Anderen genoten zichtbaar van de rust in de dierentuin en leken een diepe winterslaap te slapen. Onze alle kanten op stuivende kinderen konden hun niet deren.

Maar bij de babyneushoorn moesten ze toch echt heel, heel stil zijn. Wat een prachtig babietje was dat! Een baby neushoorn die nog geen hoorn heeft bij zijn moeder zien drinken. Zulke machtige, indrukwekkende beesten. Toch zo kwetsbaar.
Overal hangen kerstlichtjes en dat maakt het ook heel feestelijk in de dierentuin, dat is waar ook het is bijna kerstmis. De laatste dagen voor de vakantie en de kinderen zijn druk van moeheid. Ze hebben voor de ouders het kerstpelletje al gespeeld, met Rozemarijn als hemelse Maria en Sam als stuiterende en in zijn neus peuterende os compleet met wiebeloren.

Thuis wacht de openhaard en de kerstboom. Stiekum heb ik toch de kleine Ostheimer kerstfiguurtjes besteld voor er onder maar ze laten op zich wachten... Ik hoop dat ze op tijd zijn voor de geboorte van het kindje.

De engel met de ster hebben we al! Die ligt rustig te wachten op zolder tot ze af mag dalen.

En een engel met een mandarijn...