Grandioos

Aan deze foto kan ik weinig meer toevoegen dan dat de narcissen uit onze eigen tuin komen en de vaasjes een vrijdagochtend-kringloopwinkel-vondst zijn.
Wat gammeltjes en grieperig kwam ik vorige week door. Zo struinde ik vrijdagochtend langs rommeltjes en leuke dingen in plaats van me in het zweet te werken. Wat ik normaal gesproken op (onder andere) vrijdagochtend gewoon ben te doen.(vraag me niet waaron) Het weekend knapte ik weer wat op. Zondagochtend wel een uurtje me in het zweet werken hielp daar vast bij...(misschien wel daarom)

 Onze Zpagettiplaid kon voor het eerst weer naar buiten.

We werkten het moestuintje een beetje bij.
En gisteren waren we bij een Hoeve in de buurt op een voorjaarsmarkt en aanschouwden we blije koeien. Zo blij dat ze weer naar buiten mochten de modder vloog wel 3 meter hoog door de lucht.
Maar gisterenavond.
Ook daar kan ik weinig meer aan toevoegen dan dat het prachtig was. Grandioos.
Een uitvoering van Simeon ten Holt zijn Canto Ostinato.
Twee vleugels, een harp, een kistorgel, vier mensen en bijna drie uur lang een muisstil publiek.
Een stuk als het leven zelf!

Pasa un bon siman!

Deze week

Wat hebben we allemaal gedaan... Wat heeft het weer ons verrast, regen en zonneschijn. De ene dag met sokken aan op de bank en de volgende dag naar het zwembad in het bos!
Heerlijk verwarrend.

Een dagje naar het strand. De lucht is grauw en het miezert. Ik blijf gewoon denken dat het zomer is, wat ook zo is natuurlijk! We drinken koffie de musjes eten de koekjes op en de kinderen spelen gewoon in het zand. Het klaart vast nog op! Maar dat gebeurt natuurlijk niet toch hebben we een heerlijke dag en is de temperatuur best aangenaam.
De dag ervoor was zo anders. Onder een knalblauwe lucht in die alles verwarmende zon fietsten we over de hei en door bomen beschaduwde fietspaden naar het bosbad. Het was daar dan ook veel drukker dan op het strand.

Ook het kleed voor ons nieuwe bankje is al lang af en ingewijd. Wat weer door Sam is vereeuwigd.

Met sokken aan! En een vest.

Toch nog dat streepje zon. Prima plek.

Natuurlijk hebben ook de pannen pruimenjam staan dampen op het fornuis. Het is echt weer te lekker! Op een croissantje, een biologische bruine boterham, een beschuit, een pannenkoek of in de yoghurt. Mmmmmm ik weet niet of de voorraad de winter haalt.

Maar nog is de boom niet leeg. We delen uit dat is dubbel genieten.

Tussendoor doen we vast inkopen voor de vakantie en haak ik nog wat vaasjes. Bij Vergeet-me-niet Bloemen koop ik mooie bloemetjes en vinden ze mijn gehaakte Zpagettivazen zo leuk dat ze daar nu op de plank staan! Voor de verkoop. Ook bij mij in de shop. (die hopelijk na de zomervakantie echt van start kan gaan)

Vandaag rustig genieten van toch weer een zonnetje, gisteren uit eten geweest. Vooral geen actie, dus.

Het nieuwe ritme

's Morgens koffie op bed en even tijd voor de krant. Rustig de boodschappen doen zonder weer op tijd terug te hoeven zijn bij school of gym.
Maandagavond lekker hardgelopen in een donker en nat geregend bos. Het rook er zo heerlijk vooral de stukken dennebos waar de lucht zwaar is van de zoete dennegeur. Erg fijn. En stil zo stil dat ik het overvliegende vliegtuig bijna niet kon horen. Zo zwerf ik rond met de hond.

 En gisteren kwam de postbezorger mijn

fijne zpagettikleuren brengen het begin is al gemaakt!

Even uitproberen en weer uit halen en weer uitproberen en weer uithalen even tellen en weer uit proberen en weer uithalen. Maarrr... Dit wordt het het zal wel wat gaan wegen, maar dan lopen de kinderen er tenminste niet de hele tijd mee te slepen en zitten onze billen lekker zacht op dit dikke kleed in warme, zomerse kleuren.

Nu de zon nog! Daar heeft onze pruimenboom ook behoefte aan, overgewicht deed een grote tak al breken. Nog niet alle vruchten zijn rijp en nog meer regen zal het boompje doen laten treuren. We hebben zo goed en zo kwaad als het ging met touwen een helpende hand geboden. Voorzichtig plukken we de rijpe oogst en wat al gevallen is ach, voor de vogels. Bijvoorbeeld voor mijnheer en mevrouw Merel uit de klimop bij onze voordeur, die hebben een heel vogelgezinnetje te voeden en fladderen af en aan. Ze hebben bijna geen tijd meer om 's avonds hun aria's voor ons te zingen!