Winters lampje

Lampekapjes omhaken vind ik leuk. Bij de Kringloopwinkel zoek ik voetjes en kapjes uit die op elkaar passen. Soms vind ik gewoon een compleet lampje van die winkel met de grote gele letters. 

Of een heel erg oud lampje dat minstens zo lang mee gaat als ik.

Dit lampje kregen we om eens te kunnen aansluiten op een tijdklok toen we op vakantie gingen. Nu zijn de avonden donker en toen we de kerstboom weg hadden gehaald en het meubelgeschuif wat voor de boom nodig was zo wilden laten kregen we een donker hoekje.

Met dikke wol omhaakte ik het kapje van dit lampje. Het zachte witte bollige voetje maakt het helemaal tot een winters lichtje.

De steek bestaat uit lossen en vasten. Ik houd van deze steek en gebruik hem (of is het haar?) vaak.

Het recept voor de overheerlijke en onweerstaanbare wortelcake op het schoteltje vind je op Ik-ook gewoon.

's Avonds zijn schemerlampjes heerlijke lichtbrengers maar ik vind het toch wel belangrijk dat het er overdag ook nog een beetje mooi uit ziet. Maar verlicht schijnt dit haakwerk zo mooi door. Ik kan er naar blijven kijken!

Ik beken; onze allereerste schemerlamp! En ik vind het best gezellig staan. Dus!

Re-use Silica Gel

Je kent ze wel die kleine zakjes. Te vinden tussen de gedroogde zeewier of in de zak van je nieuwe jas. In de pot met vitaminepillen zit ook vaak een zakje.

En altijd gooide ik die zakjes dus weg.

Want dat staat erop. Wat er nog meer op staat is dat je het niet op moet eten. Wat me vrij logisch lijkt als het tussen je nieuwe schoenen zit. Maar nog wel eens tot nare vergissingen kan leiden als je het in je pillenpotje aantreft.

Okay.
Niet eten dus, het is niet giftig maar toch maar niet doen.
Maar ook niet weggooien. Weggooien is zonde!

In de zakjes zitten namelijk korrels die heel erg veel vocht op kunnen nemen. Deze korrels zijn gedroogde silicakristallen. Leg een paar zakjes op je dashboard om beslagen ramen te voorkomen. Of doe een zakje in de hoes van je camera om vochtig worden van je apparatuur tegen te gaan.

Ook kun je bijvoorbeeld je telefoon drogen mocht deze om stomme en onverklaarbare redenen nat geworden zijn. Leg je telefoon samen met een zakje silicagel in een afgesloten bak voor een nacht. Het schijnt te helpen!

Op de verwarming kun je de zakjes weer laten drogen.
Ook kun je er, voor mensen die het leuk vinden, bloemen mee drogen onder een glazen stolp.
Zo zijn er op internet nog talloze andere redenen te vinden om deze zakjes niet weg te gooien!
Maar dan mogen ze er ook wel best een beetje leuk uit zien vond ik. Dus haakte ik er kleine hoesjes om heen. Met bijvoorbeeld een lusje er aan. Of een klein hengsel.

Zo staat het ook nog vrolijk en geloof me ze doen ook goed hun best in de vensterbanken van ons oude huis waar de ramen heel vaak beslagen zijn!
Niet eten dus maar ook niet weggooien!

yeah cool!

Kerstkaarten alternatief

Wat een woord is dat eigenlijk, alternatief. Wel heel mooi klinkt het als je het zo uit spreekt. Als ik het langer bekijk associeer ik het met iets ingewikkelds. Ik weet niet wat.

Maar het is niet ingewikkeld. En ook niet zo bedoeld.
Iets alternatiefs bedenken is eigenlijk heel leuk. Namelijk gewoon niet het een maar het ander. Niet persé beter of slechter. En dat het er dan wel een beetje op lijkt. Of op zijn minst mee te maken heeft.
Nu begint het wel ingewikkeld te worden.

Wij wilden dit jaar wel gewoon weer kerstkaarten sturen; nu we best heel gelukkig weer met elkaar in ons eigen fijne huisje wonen.
We maken al heel veel zelf. Zoals dekens, versiering, rokjes, eten en sint cadeaus.

Dus we kochten kerstkaarten bij de Kringloopwinkel. Lekker duurzaam! Dat noem ik dan een goed alternatief voor nieuwe of zelfgemaakte kerstkaarten!
Ik houd ook erg van die oude kaarten. Zonder een website achterop en met een vierkantje voor de postzegel en soms zelf een gekarteld randje. Mag ook best een beetje vergeeld zijn.

We plakken er nog wel wat glimstickers op (ook bij de Kringloop gekocht!).
Wil jij ook een kerstkaart ontvangen? Stuur me dan in een mailtje je adres.
Voor Lien ging er deze week al één op de post.

Want laten we dat vooral niet vergeten. Het beste alternatief voor kerstberichten via Whapp, Facebook of sms zijn ECHTE KERSTKAARTEN bezorgd met de POST!

Ophangen die takken!

Daar hoef je helemaal niet voor naar de winkel. Ik heb mij daar eerlijk gezegd over verbaasd, dat er winkels zijn die beginnen met een A of een X of zichzelf bloementraiteur noemen die takken verkopen.

Takken hè?! Die je ook in het bos vindt. Ik raad je aan om eens naar het bos te gaan vooral in deze tijd want het is er werkelijk prachtig in de herfst.(Herfstlicht)
Thuis heb je als je een tuin hebt misschien ook wel takken. Zonder dat je het wist. Wij hebben bijvoorbeeld een blauwe regen boven ons terrasje voor de serre. En dat groeit hard. Net als klimop, het lijkt wel een alien.

Tijd dus om te snoeien. Ik lapte de ramen van de serre en verschoof daar de eettafel heen. In het na- en voorjaar is het in de serre heerlijk toeven. De zon warmt alles op en soms kunnen we dan zelfs met de deuren open eten.

Een beetje extra licht leek mij dus onontbeerlijk. Na dat ik met de snoeischaar mijn slag had geleverd had ik behalve veel groen afval ook een paar prachtig gevormde takken.

Deze takken heb ik met een wollen draad bij elkaar gebonden en aan het plafond gehangen.
Misschien als de dagen weer donkerder worden hangen we er nog wat lichtjes in.

Nu is het heel mooi om er wat herfstige dingen aan te hangen. Zoals physalis, besjes en blaadjes of knutsels.
Zelf doen is zoveel leuker en dankbaarder!

En je hergebruikt je eigen snoeiafval. Ik heb zelfs een flinke, afgewaaide tak van onze boom in de klas van Rozemarijn opgehangen met besjes en blaadjes eraan. Iedereen vindt het prachtig. Zo simpel is het.

Instant Jeans tasje

Voor school, het circus gaat weer draaien. Wij als ouders wordt altijd gevraagd om van alles zelf te maken voor onze kinderen.
Etuis, tekenmappen, fluitenzakken, pennenhoesjes, linialen noem maar op. Al dan niet onder het pseudoniem ; Knutselpiet.
Een beetje Vrijeschoolouder draait zijn of haar hand niet om voor het festonneren van een randje en weet van wanten als het gaat over wolvilten. Zowel nat als droog, dat ook nog.

Maar nu voor onze jongste dochter die morgen start in de eerste klas dienen we een tasje voor de euritmietjes te maken.
huh?
Tja.

Gewoon een tasje waar euritmieschoentjes in kunnen. Euritmie is een soort bewegen waar de kinderen dan een soort turnschoentjes bij aan hebben.
Anyway
Ik was het vergeten en het moest morgen af. Het bedenken duurde langer dan het maken. Nu is dat wel vaker zo maar in dit geval als je een oude (spijker)broek hebt liggen kun je dit tasje maken terwijl je een eitje kookt.

Aan de slag!

Sunny day & reused olive can

Zonnige dag! En hoe je je olijvenblik een tweede leven kunt geven. 

Crochet brings light!

Natuurlijk stroomt mijn hoofd al weer over van de ideeën en ben ik nog maar op een derde van mijn streepjesdeken die bedoeld was om bij te komen van het bedenken, haken en uitwerken van alle rokjes voor mijn boek. Maar creativiteit valt niet te stoppen.

Kriebels. We hebben een lampje nodig. Dus ik toog naar de Kringloopwinkel. Wat betreft het zoeken van lampjes die een tweede leven verdienen ben ik wat kritisch. Elektriciteit is natuurlijk niet mijn metier dat snap je.
Al eerder knapte ik een echt heel erg oud lampje op voor Rozemarijn. We vonden slechts 1 stopcontact in huis dat niet geaard was en daar kon de stekker in van dat oude lampje! Dat werd dus zoeken naar een niet geaard verlengsnoer zodat het leeslampje ook nog op haar nachtkastje kon staan en Rozemarijn niet hoefde te gaan zitten lezen op de overloop. Dat is maar niks. Zo voor het slapen gaan.





Voor Sam knapte ik ook een Kringloop lamp op. Maar dat was eigenlijk best een modern lampje.
Ik vermoed van een heel groot woonwarenhuis.
Iets met blauw en geel.

Maar nu. Ik kon niets vinden.

Uiteindelijk koos ik voor enkel een lampenvoet. Vanwege dat mooie blauw.

Ik zocht er een kapje bij en vond dit wat voze exemplaar. Past best dacht ik.
Proberen. Prima. Twee euro. Okay.

Thuis in de schier oneindige voorraad katoen wat kleurtjes uitgezocht. En haken maar. Even passen tussendoor.

Stekker in het stopcontact; licht!

(het lijkt wel een rokje? Of is hier sprake van
deformatie?)

Restverwerking

Knoop al je restjes garen met de uiteindjes bij elkaar. De eindjes aan elkaar kunnen knopen is niet persé een gave. Je kunt het ook leren. En iets leren wat je nog niet (goed) kan is een fijne uitdaging. Vind ik.

En er dan iets moois van maken, waar je van kunt genieten! Hoe leuk is dat.

Nou zo leuk dus. Een fles waarin biologische passata woonde. Die hebben wij genuttigd in de vorm van tomatensoep ingrediënt.

Het bolletje aan elkaar geknoopte eindjes veranderde door een open haakpatroontje met behulp van een haaknaald en wat creativiteit in een mooie zomerse vaas.

Het hoeft niet moeilijk te zijn en het hoeft ook niet veel te kosten. Pluk wat gras en lavendel uit de tuin.  En geniet. Dit prachtige tafereel kostte geen geld maar levert mij een genoeglijk gevoel van tevredenheid op.

Fijn weekend!

Just tie all your yarn ends together. And crochet them around an empty tomatojuice bottle!
No-cost boho beauty! Have a nice weekend.

Plarn!

Na de meivakantie ga ik dan eindelijk weer eens een workshop geven. Deze keer is het thema: creativiteit ontmoet duurzaamheid.

Ik bedacht het niet zelf maar zou het leuk vinden als het meer gebeurt. Haken met plastic tasjes. Omdat je zoveel plastic tasjes hebt die mooi kunnen worden opgeruimd oftewel hergebruikt. En omdat haken natuurlijk leuk is en ontspannend.

Als je op een speciale manier knipt krijg je een heel lang plastic lint. Daar haak je dan een mooi duurzaam tasje van. En stevig bovendien.

Dan hoef je in de winkel geen plastic tasjes meer aan te nemen! Hoewel ik mezelf er laatst op betrapte dat ik eigenlijk wel een plastic tasje wilde in een winkel omdat ik dacht; hey geel dat heb ik nog niet zoveel. Dat is natuurlijk niet de bedoeling!

Maak dus tasjes van je plastic berg die altijd uit de kast valt en in de weg ligt.

Of leuke plastic bloemen om je fiets mee te pimpen, een slinger van te maken of je tuin mee op te fleuren.

Ik ga een workshop geven maar wil wel vast een leuk patroontje weggeven om plastic bloemetjes te haken voor wie het knippen al onder de knie heeft:

How to make a simple plarn flower:

Workshop haken met plastic

Reused oliveoil can 2

Of wat je nog meer kunt doen met je lege olijfolieblik!

Fijn weekend.

Narcis in blik

Recycle je lege olijfolieblikken!