Iets nieuws leren

Nu weet ik waar onze jongste het van heeft, dat ze zich ergens in vast bijt om iets te leren. Doorzetten, tot je het kan. En herhalen en maar blijven proberen tot je het onder de knie hebt.
Iets nieuws leren kan altijd. Ik voel me daar ook goed bij. Daar schrijf ik wel vaker over!

Het geeft me zoveel genoegen om te merken dat je met stapjes vooruit kan gaan. Dat je eerst iets helemaal niet kon. En er zelfs niet over nadacht hoe het gemaakt was. Nou dat is niet helemaal waar want ik vraag me bij vrijwel alles af hoe het gemaakt is.

Maar dat je nog niet snapt dat je het zelf kan maken. Dus gewoon doen. Tekenen vind ik leuk en ik wil echt graag borduren. Of in elk geval een beetje.

Aardig ook zo aan het begin van het nieuwe jaar dacht ik om dan aandacht te geven aan iets nieuws. Het houdt mij ook weg van in een sleur geraken of het gevoel krijgen dat alle dagen maar het zelfde zijn.
Spaarzame tijd doch goed gebruikt. Want als mama blij is: Iedereen blij.
Dus!

Merry X-Mas and & Happy New Year to you all!

Sjaal en vakantie

Mijn sjaal is af! Steeds deed ik een stukje en altijd had ik het bij me zodat ik overal even kon gaan zitten haken. Bijvoorbeeld als ik op school moest wachten.

Veel opmerkingen kreeg ik al over de prachtige kleur die op je computerscherm natuurlijk maar een fractie van de werkelijkheid weer geeft. De handgeverfde wol heeft een heel diepe kleur, een beetje zeegroen.

Het is echt ruwe wol en ik kocht het bij de mevrouw die zelf spint en verft. 

Om de textuur van het garen en de kleur zo mooi mogelijk uit te laten komen besloot ik voor een voor de dikte van het garen wat te grote, bamboe haaknaald en een eenvoudige steek; de vaste.

Nu lijkt het wel bijna kantwerk.

Het licht kan er mooi doorheen schijnen en toch geeft de wol mij,

of iemand anders, veel warme omhulling. 

Een kostbaar en prachtig cadeau voor mij zelf! Is dat niet leuk? En zalig en prachtig...

Ik loop al dagen te hoesten en hoewel het helemaal niet koud is vind ik een sjaal dan heel fijn.

Natuurlijk staat het ook gewoon heel mooi. En ik vind altijd dat als je de tijd neemt om iets zelf te maken dat je dan ook mooi materiaal mag gebruiken.

Nu heb ik voor mijn lief ook een prachtige wollen sjaal gehaakt. Alweer de derde overigens maar dat geheel terzijde. En daarover een andere keer.
Nu is het vakantie en we gaan klussen in huis en leuke dingen doen.

En 's morgens niet heel vroeg in het donker naar school fietsen maar koffie en sap drinken in bed. Heerlijk!

Kerstkaarten alternatief

Wat een woord is dat eigenlijk, alternatief. Wel heel mooi klinkt het als je het zo uit spreekt. Als ik het langer bekijk associeer ik het met iets ingewikkelds. Ik weet niet wat.

Maar het is niet ingewikkeld. En ook niet zo bedoeld.
Iets alternatiefs bedenken is eigenlijk heel leuk. Namelijk gewoon niet het een maar het ander. Niet persé beter of slechter. En dat het er dan wel een beetje op lijkt. Of op zijn minst mee te maken heeft.
Nu begint het wel ingewikkeld te worden.

Wij wilden dit jaar wel gewoon weer kerstkaarten sturen; nu we best heel gelukkig weer met elkaar in ons eigen fijne huisje wonen.
We maken al heel veel zelf. Zoals dekens, versiering, rokjes, eten en sint cadeaus.

Dus we kochten kerstkaarten bij de Kringloopwinkel. Lekker duurzaam! Dat noem ik dan een goed alternatief voor nieuwe of zelfgemaakte kerstkaarten!
Ik houd ook erg van die oude kaarten. Zonder een website achterop en met een vierkantje voor de postzegel en soms zelf een gekarteld randje. Mag ook best een beetje vergeeld zijn.

We plakken er nog wel wat glimstickers op (ook bij de Kringloop gekocht!).
Wil jij ook een kerstkaart ontvangen? Stuur me dan in een mailtje je adres.
Voor Lien ging er deze week al één op de post.

Want laten we dat vooral niet vergeten. Het beste alternatief voor kerstberichten via Whapp, Facebook of sms zijn ECHTE KERSTKAARTEN bezorgd met de POST!

Pencil thursday

*   *   *   *   *   *   *

Hier lees je meer over Pencil thursday en zie je wie er af en toe mee doen.

Pencil thursday

AmigurumiLukni IV

Wat een genoegen. Om weer te kunnen zien hoe mooi het is als iemand iets leert wat hij of zij nog niet kan. Op het vluchtelingencentrum hier in de buurt waar ik haaklessen heb opgezet en nu twee keer per week 's avonds ben wordt rap geleerd. Ik maakte dit voorbeeld om na te maken.

De eerste dame heeft heel erg haar best gedaan en haar zeehondje is af. Trots als een pauw is ze. En terecht. Alle anderen vol bewondering en extra gemotiveerd! Ik zei als je het leuk vindt kun je nu een sjaal voor je zelf gaan haken. Ze was verrast en blij en begon meteen!.
Voor iemand anders maakte ik met haar mislukte lapje een armbandje door middel van een aangehaakte lus en een opgenaaide knoop. Blijdschap en dankbaarheid aan tafel. En samen handwerken is ook leuk als je elkaars taal niet spreekt.
Het maken van dat zeehondje is een goed projectje voor een beginner. Met een leuke tekening erbij snapt iedereen het. Ook de kinderen die aanschuiven doen mee.
Eerst leer je een ketting van lossen haken. Dan daarop vasten haken. Dan een vierkantje haken en daar maak je dan bijvoorbeeld dus een zeehond van!

Dat je eerst niet kan haken en dan dit hebt gemaakt! Lekker gevoel is dat.

Van een vierkant lapje kan je nog meer leuke diertjes maken.
Tutorial Konijn
Tutorial Schaap
Tutorial Kuiken

Dus eigenlijk ook voor mensen die nog helemaal niet kunnen haken; dit maak je zelf!

Handwerkende handen

Zo ontzettend dankbaar! Vorige week ben ik begonnen om in de vluchtelingenopvang haaklessen te geven.

Het is fijn om met elkaar samen te zijn, om met je hoofd, hart en handen bezig te zijn. Fijn om iets nuttigs te maken zoals bijvoorbeeld sjaals voor de kinderen. En iets nieuws leren is altijd goed.
Grote dozen en zakken vol wol waren al eerder bij mij bezorgd. Alles sorteerde ik op kleur en wat niet meer bruikbaar was deed ik weg.

Daar zat ik dan aan een grote tafel met heel veel vrouwen en een paar mannen. Waarvan alleen de tolk Nederlands sprak. Wat een geduld! Iedereen had geduld. De vrouwen wilde het zo ontzettend graag leren. Ik heb iedereen persoonlijk geholpen. Bij sommigen kon dat in het Engels maar bij de meesten moest de tolk helpen, hij kon dan ook haken aan het eind van de avond.
Vanavond ga ik weer.
Ik heb een map aangelegd met zoveel mogelijk beeldmateriaal en de beginselen van het haken.
Vorige week kon iedereen aan het eind van de avond lossen haken. Lange gekleurde kettingen! Een enkeling begon alvast met de vasten.
Dus ik hoop vanavond en morgenavond een lapje te kunnen haken. Daar gaan we dan een zeehond van maken.

Het vergt een hoop tijd en aandacht maar er zijn ook veel mensen die mij helpen en mensen die wol en ander materiaal aan willen leveren.

Dat is trouwens heel erg fijn!
Mocht je dus nog wol over hebben of je af vragen hoe dat nou allemaal gaat en iets dergelijks voor de vluchtelingen in jouw buurt willen doen;
Stuur me maar een email renee@estreachikitu.com